W przeciągu  ostatnich  dwudziestu lat w estetyce rozwiązań architektonicznych odcisnął się  znacząco   dynamiczny  rozwój  konstrukcji szklanych. Na podstawie obserwacji można  wyodrębnić  kilka etapów rozwoju tych właśnie konstrukcji ściśle powiązanych z rozwojem technologicznym. W dzisiejszych czasach to  logiczne , że obok konstrukcji drewnianych i  betonowych używany jest  termin  konstrukcje szklane .Dzięki  fascynacji  możliwościami jakie  powstają  pewnymi kierunkami w rozwoju  architektury uwidaczniającymi się  w  dzisiejszych  realizacjach. Współczesne realizacje  charakteryzują się  wyszukanymi  formami . Zacznę może na samym  wstępie , że pod pojęciem” konstrukcje szklane” rozumie się wyłącznie ukształtowanie budynków zawierające  w swojej strukturze wielko powierzchniowe przeszklenia bądź też powierzchnie przegród zewnętrznych całkowicie  wykonanych  z materiału jakim jest niechybnie szkło. Należy  zaznaczyć , iż już w XIX stuleciu pojawiły się konstrukcje , które śmiało można zaliczyć do konstrukcji szklanych. Mam tu akurat na  myśli  londyński Cristal Palace.  Zgodnie z obserwacjami związanymi z tymi konstrukcjami można  wyodrębnić trzy okresy związane z pewnymi  etapami techniki budowlanej. Są to  rzecz jasna  „ szklane klocki”, „ budynki rzeźby ze szkła złożone z płaszczyzn oraz „ budynki  rzeźby ze szkła” ukształtowanych krzywiznowo.  Te pierwsze  charakteryzują się  bryłą budynku, w którym ściany zewnętrzne osłonowe o przebiegu pionowym są  całkowicie  przeszklone. Patrząc  na taki budynek odnosimy wrażenie, że wygląda jak „szklany klocek”. Budynki tego rodzaju można było zrealizować dzięki  użyciu  ówczesnej myśli technologicznej, mianowicie; lekkiej ściany osłonowej słupowo ryglowej o konstrukcji metalowej, szyb okiennych float z powłokami refleksyjnymi oraz  rzecz jasna  możliwością montażu konstrukcji i jej oszklenia od zewnątrz budynku. Dalszy  rozwój  techniki budowlanej  oraz  dalsze udoskonalenia konstrukcji ścian słupowo ryglowych służących do projektowania architektonicznego otworzył drogę na nowe możliwości. Właśnie dzięki nim powstał  nowy  sposób kształtowania budynków  związany  z budynkami o dużym przeszkleniu. Powstał więc nowy  rodzaj konstrukcji o strukturze szkła nazywany potocznie budynkiem rzeźbą ze szkła. Budynki  zaliczające się do tej grupy  wyróżniały się  rozmaitymi formami. Ten  typ  estetyki mógł zaistnieć jedynie dzięki  zastosowaniu  lekkiej zmodernizowanej ściany osłonowej jako ściany o przebiegu ukośnym (dachy i daszki szklane), lekkiej ściany osłonowej o oszkleniu strukturalnym o przebiegu ukośnym  oraz   wprowadzenie  nowego, powierzchniowego systemu odwodnienia tychże budynków. Oczywiście budynki te ewoluowały dzięki czemu  powstała  możliwość kształtowania przeszkleń w powierzchni ustawionych krzywiznowo. Z kolej ten kierunek   powstał  dzięki wykorzystaniu; dalszego rozwoju lekkich ścian osłonowych słupowo